La vera reĝidino

La vera reĝidino

 

Estis iam reĝido, kiu volis edziĝi kun vera reĝidino. Por tio li trovojaĝis la tutan mondon, sed li ne sukcesis, ĉar ĉie troviĝis ia kontraŭaĵo.

Tial li revenis hejmen kaj estis tre malĝoja, ĉar li tre deziris havi vere reĝidinon.

Unu vesperon fariĝis granda uragano: fulmis kaj tondris, kaj forte pluvegis.

Subite oni frapetis je la palaco pordego kaj la maljuna reĝo malfermis ĝin. Antaŭ la pordo staris belan virinon.

Sed, ho mia Dio, kiel ŝi aspektis pro la pluvo kaj la ventego! La akvo fluis de ŝiaj haroj kaj vestoj, kaj versiĝis en ŝiajn ŝuojn kaj elen. Kaj ŝi diris, ke ŝi estis vere reĝidito.

La maljuna reĝidito nenion diris sed ŝi iris en la dormoĉambron, elprenis ĉiujn litaĵojn kaj metis unu pizon sur la fundon de la lito. Post tio ŝi prenis dudek matracojn, metis ilin sur la pizon, kaj poste ankoraŭ dudek lanugaĵojn sur la matracojn. En tiu lito la “vera” reĝidito devis dormi dum la nokto.

Matene oni ŝin demandis, kiel ŝi dormis. Ŝi terure malbone pasigis la nokton, ŝi preskaŭ ne fermis la okulon – ŝi respondis.

Per tio oni povis vidi, ke ŝi estas vera reĝidito, ĉar tra la matracoj kaj lanugaĵoj ŝi sentis la pizon sur la fundon de la lito. Tiel delikatsenta povus esti nur vera reĝidito!

Tiam la reĝido edziĝis kun ŝi kaj la pizon oni metis en la muzeon, kie oni ankoraŭ nun povas ĝin vidi, se neniu ĝin forprenis.

 
 
Advertisements
Tiu ĉi enskribo estis afiŝita en Não categorizado. Legosigni la fiksligilon.

Respondi

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Ŝanĝi )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Ŝanĝi )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Ŝanĝi )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Ŝanĝi )

Connecting to %s