La lupo kaj la vulpo

 
 
 

 

 

 

                                          La Lupo kaj la Vulpo

 

         (Fabelo)

 

 

 

         Lupo estis baldaŭ mortonta kaj pensis pri sia pasinta vivo. “Certe”, li diris, “mi estas pekulo, sed mi pensas, ke ne unu el la plej grandaj. Mi faris malbonaĵojn, sed ankaŭ bonaĵojn. Foje ŝafido, apartiĝinte de la ŝafaro, venis tiel proksimen de mi, ke mi povus ĝin preni kaj manĝi, sed mi ne faris tion; mi lasis ĝin vivi.

         Vulpo, kiu , aŭdis tiujn parolojn de la lupo diris: “Mi mem povas atesti, ke tio estas vera; mi scias, ke tio okazis en tiu tempo, kiam ci estis preskaŭ mortanta de sufokiĝo, pro la osto, kiun  la bonkora cikonio eliris el cia gorĝo”

Advertisements
Tiu ĉi enskribo estis afiŝita en Não categorizado. Legosigni la fiksligilon.

Respondi

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Ŝanĝi )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Ŝanĝi )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Ŝanĝi )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Ŝanĝi )

Connecting to %s